"Sólo hay una palabra en el gran reloj del tiempo: Teď.
Po ulici Potom se dojde k domu Nikdy."
Miguel de Cervantes
"Ahoj, nestíhám," un saludo típico de una amiga mía: directiva de éxito, madre de dos adolescentes, una mujer que tiene prisa desde que nos conocimos. El estrés y las responsabilidades le pisan los talones. En cuanto se sienta, me abruma con un torrente de palabras. Habla de lo abrumador que es el trabajo, de cómo los niños grandes son una gran preocupación y de cómo ella y su marido apenas se ven durante la semana.
Muchas de las actividades que realizamos en la edad adulta están automatizadas. Cada mañana, cada día, tienden a ser las mismas. Durante mucho tiempo. No pensamos en lo que hacemos. Simplemente lo hacemos. Estamos acostumbrados. ¿Qué ha sido de nuestro entusiasmo, de nuestros sueños, de nuestros deseos? A veces caemos en la ilusión de que todo cambiará con el tiempo. Až .... děti vyrostou, až budeme mít více času a více peněz, až budeme na penzi, až budeme v práci povýšení. Čekání na AŽPAK es debilitante. Lo más probable es que nunca haya más tiempo. Hoy en día, el tiempo se mide igual para todos.
ENERGÍA VITAL o "¿Para qué conduzco?"
Mientras buscaba a los ladrones de mi paz interior, me surgió una pregunta. ¿Cómo te acostumbraste a trabajar con tu propia energía? ¿Te has planteado alguna vez con qué "combustible" estás funcionando? ¿Cómo es la gasolinera en la que te detienes cuando el depósito está vacío? ¿Qué es lo que te alimenta? ¿Tienes alguna forma probada de asegurarte el suministro de energía vital, de optimismo?
Mi otra droga es la "presión"
Zvykla jsem si plánovat si na každý den tolik úkolů, aktivit, že i dva lidé by měli plné ruce práce vše stihnout... Cítila jsem se skvěle, když jsem si vše večer odškrtávala. A druhý den jsem zvedla laťku... až ... až se motor zadřel... To už jsem se stala natolik závislou na své představě o „superženě", která zvládne nemožné na počkání, že jsem si musela přiznat, že nejspíš se mnou nebude něco v pořádku. Představa o tom, co vše dokážu, byla v určitém okamžiku nabíjející... A zároveň past.
Hoy me hago otra pregunta: ¿Hasta qué punto necesito estrés, presión, amenazas para poder dar espacio a las cosas que son esenciales e importantes para mí? Aunque sean nuevas. Al principio me siento inseguro, incómodo en ellas. Tengo la costumbre de anteponer los demás a mí mismo y el deber (el trabajo) a la diversión y la relajación. A menudo pospongo mis sueños y deseos durante algún tiempo (más bien "nunca"). Al mismo tiempo, soy consciente de que si no dejo que me quiten la alegría y la sustituyan totalmente por el deber, no tendré más remedio que morder la "manzana amarga". Es decir, aprender a priorizarme (cuando es importante y autopreservador), es decir, entrar en conflicto, negociar. También saco tiempo para "no hacer nada y perder el tiempo", tiempo para experimentar y perseguir mis sueños (secretos). Juego más y aprendo más (sobre todo de los niños). La vida es así. Odia la unilateralidad y las "aguas estancadas".
Dobře míněná rada: "Al menos 60 minutos al día para ti mismo"
Když nechci znovu vyhořet – a to opravdu nechci – potřebuji se odpovědně starat o svoji energii a „dobíjet si baterky". Funguji stejně jako mobil. Celý den rozdávám sebe, svoji pozornost a energii. Když vás třeba nebaví práce, když trpíte nadváhou, žijete ve vztahu, který vás vyčerpává či máte zdravotní problém, vydáváte ještě více energie. Jste doslova konzumováni. Večer máte všeho plné zuby. Sednete si k televizi a jen tupě zíráte... Co s tím?
7 recursos rápidos para restablecer la energía vital
- El ejercicio regular me ayuda a "sentirme feliz". Me da energía y fomenta la confianza en mí misma. Me muevo todos los días para mantener mi cuerpo y mi mente en forma. 20-30 minutos son suficientes.
- Tomo verdura y fruta antes de cada comida y me atengo al principio de "comer hasta medio saturarse".
- Učím se mít ráda sama sebe za všech okolností. Jsem k sobě laskavá a když se mi něco nepovede, jak očekávám (či očekávají druzí,) odpustím si. Mám přece další šanci. Učím se tím mírnit mnohdy své přemrštěné požadavky...
- Oddechuji (doslova). Celý den bývám napjatá jak struna, a tak je čím dál důležitější uvolnit nashromážděné napětí v těle. 2 až 10 minut sedím v tichosti. Přivádím pozornost k sobě, ke svému tělu, svým myšlenkám, pocitům... Zastavím se. Nechávám vše volně plynout. Pozoruji. Každý den se vylaďuji tímto způsobem několikrát.
- Visualizar las imágenes que proyectamos "en el cine" de nuestra mente. Estas películas añaden o drenan energía. Yo tengo mi propia colección de imágenes positivas, experiencias que "reproduzco" siempre que las necesito. Tengo imágenes de metas que quiero alcanzar, sueños que quiero vivir. Puedes empezar por crear un collage de imágenes que te aporten energía.
- Mám „kouzelný šuplík". Když jsem „na dně" mám kouzelný „šuplík". V něm je to, co mi dodá energii. Dávám do něho symboly svých úspěchů, ocenění, které jsem získala od klientů, od přátel a rodiny. Vše, co mne povzbudilo či dojalo... Je můj zdroj inspirace (nejen když mi je nejhůře...)
- Escucho música y bailo. La música tiene poderes mágicos. ¿Te has dado cuenta? Puede cambiar tu estado de ánimo en un instante. Bailar relaja. Cada vez les doy más espacio en mi vida.
El futuro no es nuestro. Sólo tenemos el día de hoy para nosotros y quién sabe cómo será el día siguiente. Y puede que no haya mañana. Si quieres mejorar o tener algo diferente en tu vida, la oportunidad es právě teď.
Más inspiración en www.alenajachimova.com
Este artículo ha sido publicado con la amable autorización de časopisu Sféra
casopis-sfera.cz / gnews.cz-HeK